Landschappen

Kunsthistorica Penelope catalogiseert een kunstcollectie in een vervallen Engels landhuis en voert dagboek waarin zij persoonlijke observaties verweeft met beschouwingen over schilderkunst. Wanneer de broer van haar man terugkeert naar het huis dat nu vluchtelingen uit ecologische rampen opvangt, vermengen kunsthistorische reflecties zich met herinneringen aan twintig jaar leven op het landgoed. Het boek combineert roman, essay en dagboek tot een meditatie over hoe kunst en herinnering helpen begrijpen en overleven in tijden van crisis.

In een vervallen landhuis op het Engelse platteland werkt kunsthistorica Penelope aan het archiveren van de kunst- en boekencollectie die ooit betekenis gaf aan het huis en zijn bewoners. Terwijl ze de objecten catalogiseert, houdt ze een dagboek bij waarin ze haar persoonlijke observaties verweeft met essayistische beschouwingen over schilderkunst in relatie tot de gebeurtenissen in haar eigen leven. Wanneer de broer van haar man voor een laatste keer terugkeert naar het huis dat nu als toevluchtsoord dient voor mensen die door ecologische rampen uit hun huizen werden verdreven, lopen kunsthistorische reflecties over landschappen, lichamen en machtsverhoudingen steeds meer over in herinneringen tegen de achtergrond van het landgoed dat twintig jaar lang haar thuis was. In Landschappen verbindt Christine Lai roman, essay en dagboek tot een fijnzinnige meditatie over hoe kunst en herinnering kunnen functioneren als middel om te begrijpen, behouden, herstellen en overleven in een tijdperk van ecologische en morele crisis.

Tekst van de uitgever, voorgelezen door Yellowbello.